"Κοινωνικοοικονομικοπολιτικοσυναισθηματικοί προβληματισμοί "

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Ανυπότακτος: Είναι «ιερή» κάθε ανθρώπινη ζωή;

Με αφορμή την επίθεση κατά του πρώην πρωθυπουργού Παπαδήμου, όπως συμβαίνει μετά από κάθε ενέργεια τέτοιου είδους, βρίσκονται οι άνθρωποι εκείνοι που θα υποστηρίξουν πάντα τις ίδιες θέσεις και με τα ίδια επιχειρήματα. Σε ό,τι με αφορά προσπαθώ να πρωτοτυπώ και λίγο καμιά φορά.
Έτσι σήμερα θα ήθελα να σταθώ σε έναν μόνο από τους ισχυρισμούς που ακούγονται,  έναν από τους κυρίαρχους. Εκείνον που λέει πως: «Κάθε ζωή είναι ιερή».
Τώρα εμένα δεν μ' αρέσει καθόλου, ειλικρινά, η πολιτική φιλολογία που με κάποιο τρόπο πάντα καταφέρνει και καταλήγει στους ναζί. Σαν να προσπαθεί κάθε φορά ο εκάστοτε εκφραστής αυτής της φιλολογίας να πάρει λίγη απ' τη «δόξα» των ναζί και της ιστορίας τους. Ωστόσο η παραπάνω άποψη περί της «ιερότητας» κάθε ζωής, με οδηγεί σε αυτή τη σκέψη κι απορία:
Είναι πράγματι ιερή, κάθε ανθρώπινη ζωή;
Αυτό σημαίνει πως ήταν ιερή και η ζωή του Χίτλερ;
Κι αυτό παραπέρα τί σημαίνει; Πως δεν έπρεπε να βρεθεί κάποιος να τον σκοτώσει, επειδή ήταν και η δική του ζωή ιερή; Ή σε εκείνη την περίπτωση έπρεπε να τον σκοτώσει κάποιος, παρότι ήταν και η δική του ζωή ιερή; Και ο Χίτλερ ήταν μια μοναδική περίπτωση στην ιστορία για την οποία έπρεπε να 'χε γίνει αυτή η εξαίρεση; Αυτή η αντίφαση, ανάμεσα στην «αδιαμφισβήτητη (;) ιερότητα της κάθε ζωής» και την αναγκαιότητα του τερματισμού της; Ήταν ο Χίτλερ η μόνη περίπτωση που άξιζε κάτι τέτοιο;
Και με τον Χίμλερ; Τί γίνεται; Με τα άλλα μέλη του ναζιστικού κόμματος; Ήταν πολλά.
Και αυτή είναι μια ιστορία που εξαντλείται στους ναζί μονάχα; Με τους μονάρχες που εκτέλεσαν οι αστοί για να εγκαθιδρυθεί η αστική δημοκρατία τί γίνεται; Έπρεπε τελικά να πεθάνουν όλοι εκείνοι οι άνθρωποι ή μήπως η αστική δημοκρατία μας που «τόσο σέβεται» την «ιερότητα» της κάθε ζωής, είναι τελικά χτισμένη πάνω στο αίμα ιερών ζωών;
Τί είχαν κάνει όμως, όλοι εκείνοι οι άνθρωποι για το οποίο τους άξιζε ο θάνατος (παρότι και η δική τους ζωή ήταν ιερή); Και αν κάποιος σήμερα επαναλάμβανε το ίδιο; Θα του άξιζε ο θάνατος στις σημερινές συνθήκες;
Η επίθεση στον Παπαδήμο και τον κάθε Παπαδήμο, όσο και αν σοκάρει (επειδή πλέον ο λαός είναι αφοπλισμένος), αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κάτι περίεργο, καινούργιο ή ανεξήγητο κι ακραίο. Είναι μέρος της πολιτικής και κυρίως της Ιστορίας.
Όπως πολλοί αριστοκράτες έχασαν το κεφάλι τους από τους δημοκράτες αστούς χωρίς να έχουν διαπράξει κάποιο έγκλημα πέραν ότι καταπίεζαν τον λαό τηρώντας την νομιμότητα που είχαν οι ίδιοι θεσπίσει, έτσι και σήμερα πολλοί αξιωματούχοι της εξουσίας στοχοποιούνται απ' τους νέους;
 
Καλώς έγινε τελικά η επίθεση στον Παπαδήμο; Δεν θα απαντήσω. Ποιος είμαι εγώ άλλωστε να δώσω την σωστή απάντηση; Εγώ θα αφήσω μόνο αυτές τις ερωτήσεις: Είναι κάθε ζωής ιερή; Και σε τι διέφεραν οι άνθρωποι που η ιστορία έχει καταλήξει ότι τους άξιζε ο θάνατος; (πηγή)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου