"Κοινωνικοοικονομικοπολιτικοσυναισθηματικοί προβληματισμοί "

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Όταν στεγνώσει ο άνθρωπος
όταν ξεραθούν τα πάντα μέσα του
ξεπέφτει στη λαγνεία.
Tην απρόσωπη, την βασανιστική, την αδηφάγα.
Eίναι μεγάλη καριόλα η λαγνεία.
Σε παίζει όπως γουστάρει και δεν χορταίνει ποτέ
όλη σου η ύπαρξη την θρέφει μέχρι να μην μείνει τίποτα.
Κι αυτή απαιτεί και άλλα.
Σου ψιθυρίζει: βγες φέρε μου φαγητό, πεινάω.
Και σε νυχιάζει.
Σέρνει τα νύχια πάνω στα νεύρα σου τα ακάλυπτα και τρέμεις, συσπάσαι, παραδίδεσαι.
Μετά απ αυτό ο κόσμος όλος χάνεται
όλα υπάρχουν για να φαγωθούν απ την κυρά σου
αυτή που έφαγε το μέσα σου και τώρα σ έχει για παγίδα
Αυτά περί του ερωτικού μας ξευτιλίσματος,
περί του χαμένου παραδείσου.
Μηδέ γαμεί, μηδέ γαμιέται ο λάγνος.
Ξεροπηδιέται και υπακούει
15 - Yota Nakou

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου