"Κοινωνικοοικονομικοπολιτικοσυναισθηματικοί προβληματισμοί "

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

ΜΙ ΤΟΥ ΝΟΥ ΤΣ, ΜΠΑΪΡΑΜ(Ι) (πολιτιστικός σύλλογος επανωμής)

...Να κλείσει λοιπόν αυτό το έκτρωμα 

που λέγεται πολιτιστικός σύλλογος επανωμής... 

αυτό είναι ό,τι πιο πολιτισμένο μπορεί να κάνει.

του carpe diem
Θυμάμαι από μικρός τον πολιτιστικό σύλλογο της επανωμής (μ έστειλε η μάνα μου με το ζόρι να μάθω αρμόνιο). ήταν πολύ ωραία. Ένα σωρό νέα παιδιά μαζευόταν τα απογεύματα και περνούσαν δημιουργικά τις ώρες τους μαθαίνοντας μουσική, τραγουδώντας, και πολλά άλλα. Ωραία πράγματα.
Πριν λίγες μέρες πήγα σ αυτή τη συναυλία που έγινε στην παραλία, όπου υπήρχε και ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στους πρόσφυγες. Βεβαίως και στα τοπικά Αργύρεια η παρουσία του συλλόγου είναι εντονότατη.
Συνάντησα καμπόσες θειάτσες να τραγουδάν αδιάφορα και να νομίζουν με το τουπέ αυτό της βλάχας με το ταγιέρ ότι προάγουν τον πολιτισμό. Οι μύτες τους έφταναν μέχρι τον ουρανό και  ήταν όλες και όλοι πολύ χαρούμενοι. Τόσο χαρούμενοι που πέσαν με τα μούτρα στα τζάμπα σάντουιτς μετά την εκδήλωση.
Η δε έκθεση φωτογραφίας που προετοιμαζόταν επί ένα μήνα όπως έμαθα είχε πολλά χάλια. Το πρώτο και σημαντικότερο (και δε θα πω άλλα) ήταν ότι οι φωτογραφίες με τους βασανισμένους πρόσφυγες ήταν τοποθετημένες σε πολύχρωμους τρίποδες στολισμένους με μεταξωτές κορδέλες (κυριολεκτικά ομιλώ). Βάλε και τα φύκια της θάλασσας κολλητά και βγάλε συμπέρασμα. Και  Μη ξεχάσεις τις πλαστικές καρέκλες (καμιά 600αριά)  που δεν έδεναν καθόλου μα καθόλου με το χώρο. Όλα αυτά όμως μπορώ να τα ξεπεράσω...
Εκείνη τη θειάτσα με το ταγιέρ που έχει το βλέμμα της αυθεντίας δε μπορώ να το
ξεπεράσω. Την ιδρωμένη μασχάλη, τη μπίλια στο αυτί και το μακιγιάζ του τύπου "πάω σε πρωτόψωμο στον κουβαρά το λάκκο" να σου λέει πως κάνει πολιτισμό ξεφτιλίζοντας πρόσφυγες, τραγουδώντας με στόμφο ενώ ονειρεύεται το τζάμπα σάντουιτς μετά, αυτό μ έστειλε αδιάβαστο. Άκουσα και για έναν σκασμό λεφτά που ξοδεύτηκαν από χορηγούς για να πληρωθεί όλη αυτή η ασχήμια. Θου κύριε...
Και να ήταν μόνο αυτά, πάει στο διάολο. Εδώ μας βομβαρδίζουν οι ίδιες θειάτσες εκατό χρόνια με τους παραδοσιακούς χορούς τους, τις εκδρομούλες τους και μας διαφημίζουν την καλοπέρασή τους ως ύψιστη εκδήλωση πολιτισμού. Χορτάσαμε τσάμικα, μπαιντούσκες και σούστες. Χορτάσαμε τσακτσίρια, κλαρίνα και ζουρνάδες. Κι όταν λέω χορτάσαμε το εννοώ με τον τρόπο που γίνεται. Η παράδοση αν την εκμεταλευτείς σωστά μπορεί να σου δώσει πάρα πολλά καλά. Αλλά όταν την περιφέρεις σα μουσειακό είδος για να το παίξεις πατριώτης και άνθρωπος με αρχές σε κάνει χρυσυαγίτη στο άψε σβήσε. Για αυτό η πρώτη επανωμίτικη λέξη που μου ρχεται ΄είναι "νισάφ(ι)"! Αφού δε μπορείτε ρε θειάτσες κατσείτε σπίτ. Αλλά ξέχασα, άμα κάτσετε σπίτι θα χάσετε το τζάμπα σαντουίτς.... (δώσε βάση στον τόνο που μπαίνει στη λήγουσα. Έτσι το'λεγαν).
Τέλος πάντων, ο πολιτισμός γενικά δεν έχει ανάγκη κανέναν σύλλογο που να είναι ακόμα χειρότερα δημοτικό παράρτημα. Ο πολιτισμός και ειδικότερα η τέχνη αμφισβητεί, ανατρέπει, προτείνει, και δίνει βήμα στο καινούργιο, και σε νέους ανθρώπους.
Τα ταγεράκια τα ιδρωμένα, με τα ματομπούκαλα και τη μπίλια που χορεύουν και τραγουδάν αδιάφορα στολίζοντας ταυτόχρονα τους πρόσφυγες με μεταξωτές κορδέλες πάνω σε παρδαλά τρισκέλια δεν είναι πολιτισμός. Ούτε τα λεφτά των χορηγών και τα τζάμπα σαντουίτς (πάλι λήγουσα ο τόνος μη το ξεχνάς) είναι πολιτισμός.
Δεν εύχομαι να αλλάξει όλο αυτό, γιατί δε μπορεί να γίνει. Εύχομαι να σταματήσει να υπάρχει. Και τότε θα βρεθεί ο χώρος ο ζωτικός για το καινούργιο. Να κλείσει λοιπόν αυτό το έκτρωμα που λέγεται πολιτιστικός σύλλογος επανωμής... αυτό είναι ό,τι πιο πολιτισμένο μπορεί να κάνει.
Χρήστος Ε.