"Κοινωνικοοικονομικοπολιτικοσυναισθηματικοί προβληματισμοί "

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

Το σύγχρονο Άουσβιτς της Ευρώπης

Κλειστά σύνορα, κλειστά αυτιά, κλειστά μυαλά και μια χώρα που τους τοποθετεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης γιατί δεν μπορεί να τους προσφέρει τίποτα περισσότερο

www.enallaktikos.gr
Η χρονιά που διανύουμε είναι αναμφίβολα μια χρονιά με ιδιαίτερα κοινωνικά προβλήματα τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρώπη. Την Ευρώπη που έχει χάσει τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα της, την Ευρώπη της ευρωλαγνείας που δεν διστάζει να γυρίσει την πλάτη σε έναν λαό που υποφέρει από τα δεινά ενός πολέμου. Κλειστά σύνορα, κλειστά αυτιά, κλειστά μυαλά, τεχνοκράτες που υπολογίζουν νούμερα, κοιτάζουν με προσοχή τις οικονομικές αναλύσεις και κάτω από τα ακριβά ρούχα τους δεν υπάρχει κανένα ίχνος ανθρωπιάς.

Η Μεσόγειος ένας υγρός τάφος με χιλιάδες θύματα, οικογένειες μένουν μισές, άνθρωποι πεθαίνουν λίγο πριν φτάσουν στην στεριά και θάβονται πρόχειρα σε τάφους με αριθμούς. Όσοι καταφέρνουν να φτάσουν στην στεριά μοιράζονται σε πλοία, τρένα, λεωφορεία και αρχίζει ένας νέος Γολγοθάς. Ταλαιπωρούνται, πέφτουν πάνω σε συρματοπλέγματα που σταματούν την πορεία τους, κλειστά σύνορα και μια χώρα που τους τοποθετεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης γιατί δεν μπορεί να τους προσφέρει τίποτα περισσότερο.


Στιβαγμένα όνειρα και ψυχές σε ψυχρούς χώρους, γονείς που δεν κοιμούνται γιατί τους κλέψανε την οικογενειακή γαλήνη και η Ευρώπη με έκπτωτους ηγέτες σε όλες τις χώρες της να μην μπορεί να βρει μια λύση. Αλήθεια υπάρχουν άνθρωποι που περισσεύουν από τον πλανήτη μας; Δεν υπάρχει χώρος να εγκατασταθούν άνθρωποι που τα σπίτια τους έχουν γίνει ερείπια; Η Ευρώπη της παγκοσμοιοποίησης που επιθυμούσε να φτάσουμε στην κατάκτηση της Παγκόσμιας Ειρήνης ήταν άλλη μια καραμέλα ή άλλη μια έκθεση ιδεών για τους μαθητές;

Πόσα κόκκινα σωσίβια πρέπει να μοιραστούν ακόμα για να καταλάβουν οι ηγέτες μας πως το κλείσιμο των συνόρων είναι απάνθρωπο; Πόσοι εθελοντές πρέπει ακόμα να παλέψουν για να ακουστεί η φωνή τους; Η Ελλάδα σιγά-σιγά με την ανοχή όλων μας γίνεται το νέο Άουσβιτς της Ευρώπης, όσοι δεν πεθαίνουν στην Μεσόγειο τοποθετούνται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και υποφέρουν. Η Ελλάδα δεν έχει τους πόρους να αντιμετωπίσει το προσφυγικό ζήτημα, έχει τη θέληση και το θάρρος να μην κλείσει τα σύνορά της. Η Ελλάδα για ακόμα μια φορά ορθώνει το ανάστημά της μπροστά σε όλους εκείνους που φτάνουν μέχρι εδώ κι ας μην έχει την βοήθεια από την Ευρώπη.Την Ευρώπη που προσπαθεί χρόνια τώρα να καταστρέψει μια χώρα, να της κλέψει κάθε τι όμορφο, να την εξαπατήσει, να την ισοπεδώσει αφαιρώντας της κάθε οικονομικό πόρο.

Αλήθεια η Ελλάδα τι είναι για την Ευρώπη;
Είναι μήπως ο χώρος αποθήκευσης ανθρώπων δεύτερης κατηγορίας;
Η Ελλάδα τι είναι για τους Έλληνες πολιτικούς;
Αυτούς όλους που ακόμα και σήμερα δεν είναι σε θέση να υπερασπιστούν το λαό τους!
Η οικονομική κρίση έχει εξαθλιώσει την κοινωνία μας, άστεγοι στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας, οι ουρές στα συσσίτια κάθε μέρα μεγαλώνουν, οι άνεργοι κάθε μέρα αυξάνονται και όλα αυτά συμβαίνουν για να μην χάσει η Ελλάδα την ευρωπαϊκή της ταυτότητα.
Αλήθεια αυτή την Ευρώπη ονειρεύονταν οι δημιουργοί της;
Την απάνθρωπη, την Ευρώπη που δεν έχει δημοκρατία δίνοντας την ευχέρεια σε κάποιους ηγέτες να καταλύουν αποφάσεις της συνόδου κορυφής;
Το νέο Άουσβιτς της Ευρώπης είναι η Ελλάδα, αποθήκη ψυχών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου