"Κοινωνικοοικονομικοπολιτικοσυναισθηματικοί προβληματισμοί "

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Σήμερα (κι όχι αύριο) στο Θέατρο Επανομής: «Δεν σε ξέχασα ποτέ»

σήμερα Τρίτη 21 Νοεμβρίου ςτις 20.00 (κι όχι αύριο Τεταρτη όπως από λάθος γράφει η αφίσα) το:

«Δεν σε ξέχασα ποτέ» από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος
(Ένα μουσικοθεατρικό ταξίδι μνήμης του Λ.Α. Ναρ, σκηνοθεσία Μ. Σιώνα)

H Σοφία Καλεμκερίδου και ο Γιάννης Χαρίσης υπόσχονται να μας ταξίδεψαν στην ιστορία ενός έρωτα που, μετά από πολλές περιπέτειες, αν και ανεκπλήρωτος, αναζητά δικαίωση.

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Από την country στην pop και από την Θράκη στο Bronx.

Οι swing συγχορδίες μπλέκονται με τον ρυθμό που χτυπά το ηπειρώτικο ντέφι και οι blues ήχοι κουρδίζονται μαζί με αυτούς της ελληνικής παράδοσης.

Από την country στην pop και από την Θράκη στο Bronx.

Ο Βαγγέλης Σφυρής, η Ειρήνη Χουλιαρά, ο Νίκος Κουθούρης και ο Στέφανος Εφρεμίδης ξετυλίγουν ένα μουσικό κουβάρι με μια ποικιλία μουσικών οργάνων και ήχων.
Κρατήστε την άκρη του και ακολουθήστε μας, αυτή την Τετάρτη στις 22:00 στο καφωδείο.

Σας περιμένουμε !

Βαγγέλης Σφυρής : τραγούδι-κιθάρα
Ειρήνη Χουλιαρά : τραγούδι-φλάουτο
Στέφανος Εφρεμίδης : τραγούδι-cajon-παραδοσιακά κρουστά

Νίκος Κουθούρης : βιολί

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

έφυγαν οι πρόσφυγες απ' τον Πάλιουρα. (Πρέπει να βρούμε άλλους 'αποδιοπομπαίους τράγους' τώρα... Μα κι αυτοί, oύτε ένα βιασμό, μια κλοπή έστω. Άπιστοι απ τα Lidl)

Άδειασε από τους πρόσφυγες που στεγάζονταν εκεί η δομή φιλοξενίας στον Πάλιουρα Επανομής, καθώς ολοκληρώθηκε η σχετική σύμβαση που είχε συναφθεί μεταξύ της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και της μη κυβερνητικής οργάνωση «Caritas Hellas», που είχε αναλάβει εργολαβικά τη λειτουργία της συγκεκριμένης δομής.
Οι οικογένειες των προσφύγων που φιλοξενούνταν στη δομή του Πάλιουρα, προωθήθηκαν και διασκορπίστηκαν με ασφάλεια σε άλλες κλειστές δομές φιλοξενείας,  είπε το στέλεχος της UNHCR, Ελεάνα Ιωαννίδου
Όπως είχε δηλώσει πριν ένα μήνα ο Πρότζεκτ μάνατζερ της «Caritas Hellas», Υάκινθος Δελέρνιας, κατά τα εγκαίνια παιδικής χαράς στο λιμάνι της Νέας Μηχανιώνας, που κατασκευάστηκε ως προσφορά αυτής της ΜΚΟ προς το δήμο Θερμαϊκού, στον ένα χρόνο που διήρκεσε η φιλοξενία των προσφύγων  στη δομή του Πάλιουρα, πέρασαν από εκεί περισσότεροι από 600 πρόσφυγες, στην πλειοψηφία Σύριοι. 
Αναρτήθηκε από Φάρος του Θερμαϊκού

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

για τις 26 Απρίλη του '18 αναβλήθηκε η δίκη για τους 7 συλληφθέντες ...κεραιόπληκτους

όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Βασίλης Μαυροσκάς: 
συστημα απονομης ελληνικης δικαιοσυνης!
ατελειωτες εργατοωρες χαμενες για δικαστικους, δικηγορους, αστυνομικους, μαρτυρες, κατηγορουμενους!
αναβολη για 26/4/2018, τοτε θα παιχθει το τεταρτο ημιχρονο της ταλαιπωριας μας και του χαμενου χρονου απο τις ζωες μας!
ειναι αποριας αξιο πως αυτο το κωλοχανειο που ονομαζεται ελληνικο κρατος, συνεχιζει ακομη να ειναι ορθιο!
και συνεχίζει:
μια αηδια! 22η υποθεση στο πινακιο. δικαστηκαν 2! μια ενος καταχραστη δικαστικου επιμελητη, που την ξεπεταξαν τακα-τακα και μετα η δικη 2 μουφτηδων (ψευδο) για παραποιηση αρχης. τρια λεωφορεια απο Ξανθη με μουσουλμανους. μας κρατησαν ως τις 3.30 και μετα μας ανακοινωσαν την αναβολη! κολαση μιλαμε!

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

δε ξέρω.... Ίσως είναι μοναδικό γεγονός στη παγκόσμια πολιτική ιστορία.
Πληρώνει (3 ευρώ) ο κάθε πολίτης, για να έχει δικαίωμα να εκλέξει τον ηγέτη του.
Στη συνέχεια ο εκλεγμένος θα δημιουργήσει κάποιο κομματικό μηχανισμό, όπως αυτός γουστάρει!
Ο απόλυτος απολιτικός κοινωνικός υπερρεαλισμός….

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

συνέντευξη Γιάννη Αγγελάκα στο Vice

Ο Γιάννης Αγγελάκας σιχαίνεται τον Καπιταλισμό.

Δεν νομίζει, όμως, ότι η λύση είναι ο κομμουνισμός.



Είναι τρομερά δύσκολο να μιλήσεις για τον Γιάννη Αγγελάκα, χωρίς να μιλήσεις για τον εαυτό σου: Για τα πρώτα αδέξια εφηβικά ξενύχτια με την «Ταξιδιάρα Ψυχή», για τα sleeping bag που έστησες στα παγωμένα πατώματα των φοιτητικών καταλήψεων ουρλιάζοντας «Θ' Ανατέλλω», για τα μάτια που έτσουζαν από τα δακρυγόνα στο Σύνταγμα, με την πεισματική λούπα «Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ». Αλλά και για κάθε στιγμή που αναγεννιόταν ο κόσμος στα υγρά σεντόνια ενός καινούργιου έρωτα και σιγοτραγουδούσες «Όπως ξυπνούν οι εραστές», για εκείνες τις φορές που το βάρος της ύπαρξής σου έμοιαζε αβάσταχτο, που τσαλαβουτούσες βαθιά στα σκοτάδια σου και επέστρεφες με τη σκέψη ότι «ειν' η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή» («κι από πληγή σε πληγή»). Όπως και για την οργή που πάλλεται κάθε 6η του Δεκέμβρη, για την αλληλεγγύη στην Ηριάννα, για τον όρκο τιμής που δώσαμε κάτω από το μνημείο του Παύλου Φύσσα, ότι δεν θα περάσει ο φασισμός.
Ο Γιάννης Αγγελάκας ήταν πάντα εκεί. Βασικός εκπρόσωπος μιας ανήσυχης γενιάς που δεν θαμπώθηκε από την απατηλή λάμψη του lifestyle, που απέρριψε το βόλεμα ως πυξίδα ζωής, που έφτιαχνε αντίλογους στην εξουσία. Έγινε ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές της, σε εποχές που απεχθάνονται την ποίηση.
Συναντηθήκαμε ένα πρωινό καθημερινής, σε μια απόμερη γωνία των Πετραλώνων, καλά προστατευμένη από τα νευρικά κορναρίσματα και την ψυχολογία της καταναγκαστικής ρουτίνας. Ξεκίνησε μια ακομπλεξάριστη και ειλικρινή συζήτηση για όλα. Επανέλαβε κάνα δυο φορές ότι είναι 58 χρονών. Αυτή ενδεχομένως είναι μια ασήμαντη πληροφορία: Παραμένει μια άχρονη, αιρετική και συνάμα ρομαντική φωνή που απλώνεται γύρω από υψωμένα χέρια.
«Αυτή η κυβέρνηση έχει δείξει ένα αριστερό πρόσημο σε λεπτομέρειες, όχι στη γενική πολιτική»
VICE: Mια δήλωση που κάνατε με τον Παύλο Παυλίδη σε παλιότερη συνέντευξη, σχετικά με τη γέννηση του ελληνικού ροκ, παρερμηνεύτηκε, προκαλώντας πολύ θόρυβο. Σε τρομάζει ο τρόπος που κάποιοι άνθρωποι βρίσκονται με το δάχτυλο στη σκανδάλη, έτοιμοι να την πατήσουν επί δικαίων και αδίκων;
Γιάννης Αγγελάκας: Όχι, δεν με τρομάζει, συμβαίνουν αυτά. Όλα ξεκίνησαν από τη λάθος γνώμη ενός δημοσιογράφου, που δεν διάβασε καν ολόκληρη τη συνέντευξη. Κάποιοι ψοφάνε για παρεξήγηση. Λες και είπαμε εμείς ποτέ ότι πριν από μας δεν υπήρξε τίποτε. Αντίθετα, σε κάθε συνέντευξη τιμούμε όσους μας ενέπνευσαν ως πιτσιρικάδες - τον Παύλο, τον Πουλικάκο και τους άλλους. Με τον όρο «Big Bang» δεν εννοούσαμε την απαρχή του ελληνικού ροκ. Εμείς οι ίδιοι, εξάλλου, ήμασταν γκρουπ από το 1982, αλλά βρισκόμασταν στο περιθώριο, κάναμε άλλες δουλειές για να ζήσουμε. Το 1993 ξεκίνησε αυτή η διαδικασία να αποκτά μεγαλύτερα ακροατήρια. Είχε πλάκα, όμως, όλο αυτό. Τώρα, ο κόσμος που καταλαβαίνει, καταλαβαίνει. Όποιος δεν θέλει να καταλάβει, είναι δικό του πρόβλημα.

Οι συναυλίες που κάνατε με τον Παύλο Παυλίδη, αλλά και αυτές που κάνεις με άλλους καλλιτέχνες είναι πάντα γεμάτες κόσμο, παρότι αυτό το πρότυπο δεν προβάλλεται καθόλου από την τηλεόραση. Υπάρχει ένα χάσμα μεταξύ τηλεοπτικής και πραγματικής ζωής;
Τεράστιο χάσμα. Υπήρχε ήδη από τη δεκαετία του '90, όταν όλοι έδειχναν την Ελλάδα να χορεύει στα τραπέζια και να καίει χαρτονομίσματα, σιγοντάροντας τη νεοελληνική βλακεία. Εμείς πάντα λειτουργούσαμε ως αντίλογος στο τι αποβλακώνει τον κόσμο - και τότε και τώρα. Την τηλεόραση την κρατάμε σε απόσταση. Επιλέγουμε τα Μέσα που θα δώσουμε κάποια συνέντευξη, μια στο τόσο. Παρόλα αυτά, μας ακούνε, κάνουμε συναυλίες κάνουμε και τέλος πάντων, ζούμε από αυτό που κάνουμε.
Πήγαμε με τον Παύλο στη Λάρισα και παίξαμε σε 1.000 άτομα. Τρεις μέρες νωρίτερα, ήταν ο Ρέμος με διάφορους και γέμισαν ένα στάδιο με 10.000 άτομα.

Αναφέρθηκες στο '90, που όλα τα προβλήματα έμοιαζαν λυμένα και εσείς σαν μια παραφωνία του lifestyle. Νιώθεις ότι μ' έναν τρόπο η ανησυχία που εκφράζατε τότε ήταν ένα πρελούδιο κινδύνου γι' αυτό που ζούμε σήμερα;
Φυσικά. Μπορώ να σου πω ότι μέσα στην κρίση, μας ανακάλυψαν και κάποιοι παραπάνω. Ξέρεις, υπάρχει κάτι στη στάση σου, στην ηθική σου, που σιγά-σιγά με τον χρόνο δουλεύει προσθετικά, σε ανακαλύπτουν καινούργιοι, αλλά το σκέφτονται ξανά και οι παλιότεροι που δεν σε έπαιρναν στα σοβαρά. Βέβαια, ποτέ δεν δικαιώνεσαι στην Ελλάδα. Σήμερα, με όλη αυτήν την ταλαιπωρία που έχει υποστεί αυτή η χώρα, η τηλεόραση εξακολουθεί να επιβάλλει την υποκουλτούρα. Πήγαμε με τον Παύλο στη Λάρισα και παίξαμε σε 1.000 άτομα. Τρεις μέρες νωρίτερα, ήταν ο Ρέμος με διάφορους και γέμισαν ένα στάδιο με 10.000 άτομα. Δεν άλλαξε και τίποτα φοβερό. Αισθητικά, η κοινωνία με τα ίδια φαντάσματα συνεχίζει. Η βλακεία ποτέ δεν πεθαίνει. Είναι αήττητη.
Ναι, βέβαια το να κάνεις sold out συναυλία στην Τεχνόπολη είναι κάπως ενθαρρυντικό, δείχνει ότι υπάρχει κόσμος που αναζητά εναλλακτικά μονοπάτια έκφρασης.
Ποτέ δεν είχα αποθαρρυνθεί, για να σου πω την αλήθεια. Πάντα πίστευα ότι υπάρχει τέτοιος κόσμος. Αυτό φαίνεται στις δικές μας συναυλίες, στις συναυλίες του Θανάση, στην τεράστια συναυλία που έγινε για την Ηριάννα. Σ' αυτά τα γεγονότα συγκεντρώνονται άνθρωποι και ανακαλύπτουν ότι δεν είναι μόνοι.
Ούτε σήμερα με απασχολούν ζητήματα καριέρας - και αν αύριο με ξεχάσουν όλοι, θα βρω έναν τρόπο να ζω αξιοπρεπώς.

Είμαι σίγουρη ότι με την επιτυχία που γνώρισες -τόσο με τις Τρύπες όσο στη μετέπειτα πορεία σου- σίγουρα θα υπήρχαν πολλές προτάσεις «ενσωμάτωσης» σε ένα πιο mainstream μοντέλο. Σε ακούμπησαν καθόλου;
Όχι. Ήδη από την εποχή με τις Τρύπες, είχαμε τέτοιες προτάσεις. Αρνιόμασταν. Δεν υπήρχε κανένας λόγος. Ελεύθεροι ήμασταν, μια χαρά περνούσαμε, κάναμε ό,τι θέλαμε, ηχογραφούσαμε όποτε είχαμε τραγούδια, δεν μας πίεσε ποτέ καμία εταιρεία, δεν μπήκαμε ποτέ στο τριπάκι να αγχωθούμε περί καριέρας. Δεν μας απασχολούσαν ποτέ τέτοια πράγματα. Ούτε σήμερα με απασχολούν - και αν αύριο με ξεχάσουν όλοι, θα βρω έναν τρόπο να ζω αξιοπρεπώς.
«Είναι πολύ περίεργη η σχέση που δημιουργεί ένας πιτσιρικάς μ' ένα άκουσμα που το νιώθει δικό του. Όπως τώρα έρχονται άνθρωποι που μου λένε, "δεν σε ξέρω, αλλά είναι σαν να σε ξέρω"»

Είχες πει κάποια στιγμή ότι «η μουσική είναι η απόλυτη θρησκεία». Άλλες θρησκείες, με την πιο παραδοσιακή έννοια, σε συγκίνησαν ποτέ; Πίστεψες ποτέ ότι υπάρχει κάτι άλλο πέρα από αυτό που ζούμε;
Πάντα πιστεύεις σε κάτι άλλο. Δεν υπάρχει κόσμος που να αγαπάει τη μουσική και να μην πιστεύει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο και μεγαλύτερο από αυτό που αντιλαμβάνεται με τις αισθήσεις του. Η μουσική είναι ένας τρόπος να δεις πέρα από την απτή πραγματικότητα, να ανοιχθείς σε πραγματικότητες που κρύβονται πίσω από αυτήν που μας έχουν δώσει ως δεδομένη. Στον πυρήνα της η μουσική μεταφέρει ενέργεια και συναισθήματα. Αυτό από μόνο του έχει μια θρησκευτικότητα. Πιστεύω, λοιπόν, αλλά όχι «εις έναν Θεό», ούτε σε 12 θεούς. Πιστεύω ότι η ζωή μας έχει νόημα, παρότι τα τελευταία χρόνια, στην παρακμή του καπιταλισμού που ζούμε, οι οργανωμένες θρησκείες, μαζί με τις εξουσίες, προσπαθούν να μας πείσουν ότι η ζωή μας δεν έχει καμία αξία. Η δική μας δουλειά είναι να μεταφέρουμε την πίστη ότι το πράγμα δεν είναι μόνο αυτό που βλέπουμε, ότι οι ζωές μας αξίζουν τον κόπο και ότι το σύμπαν έχει λόγο ύπαρξης.

Ούτε η σχέση που είχες παλιά με τον Μανώλη Ρασούλη σ' επηρέασε προς την πλευρά του ινδουισμού ή του βουδισμού;
Όχι, δεν έχω μπλέξει όπως ο Ρασούλης. Ήμουν πάντα κρατημένος μ' αυτά. Διάβαζα, βέβαια. Άκουγα. Ο ινδουισμός έχει μια γοητεία, αν και ως οργανωμένη θρησκεία καταπιέζει κι αυτήν τον κόσμο. Στη θεωρία του κουβαλάει μιαν αντίληψη που σε οδηγεί στην αυτοευθύνη. Αλλά και στην Καινή Διαθήκη μπορείς να βρεις φωτεινά σημεία. Ωστόσο, τα υπόλοιπα είναι σκοτεινά, μισαλλόδοξα, μισογυνικά.

Άλλα μουσικά ρεύματα σε ελκύουν;
Κάθε μουσική που κουβαλάει αλήθεια και δύναμη, με ελκύει. Το βρίσκω αυτό στο

Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Οι κεραίες, η ακτινοβολία και …η ζωή μας (του Κώστα Λυκεσά)

     ...Η εμπειρία έχει δείξει ότι όπου ξηλώθηκαν κεραίες κινητής τηλεφωνίας έγιναν με όρους κινήματος. Η αποφασιστικότητα και η μαχητικότητα του κόσμου ήταν αυτή που γκρέμισε τις κεραίες. Γιατί τελικά ο αγώνας ενάντια στις κεραίες αυτές είναι αγώνας για την προστασία της υγείας μας και της ζωής μας. Και αυτά τα αγαθά δεν τα παραχωρούμε ούτε τα διαπραγματευόμαστε, όσες δίκες και να γίνουν...  
             ------------------------------------------------------
Με αφορμή την δίκη των 7 συλληφθέντων για την κεραία του γηπέδου της Επανομής, αλλά και δημοσιεύματα πρόσφατα και παλαιότερα για την ακτινοβολία των κεραιών, μου δίνεται η ευκαιρία να πω λίγα πράγματα για το θέμα και κάποιες απόψεις που δεν είναι μόνο προσωπικές.

       Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι όλοι εμείς που «πολεμάμε» τις κεραίες, κυρίως αυτές της κινητής τηλεφωνίας, δεν είμαστε ενάντια στην κινητή τηλεφωνία γενικώς. Έχουμε και χρησιμοποιούμε κινητό καθημερινά όπως όλοι μας άλλωστε. Είμαστε όμως ενάντιοι στον κερδοσκοπικό τρόπο που υιοθετήθηκε η όλη εφαρμογή της κινητής τηλεφωνίας στην κοινωνία μας, χωρίς ενημέρωση και χωρίς καμιά φροντίδα για την υγεία μας. Είμαστε ενάντιοι στην πολιτική και πρακτική των εταιριών κινητής τηλεφωνίας οι οποίες, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους καταναλωτές και να  καλύψουν με το σήμα τους μεγάλες εκτάσεις με το φθηνότερο δυνατό κόστος, διαμόρφωσαν αυθαίρετα ένα δίκτυο κεραιών ακτινοβολίας μεγάλης έντασης, μέσα σε οικισμούς δίπλα σε σχολεία, παιδικούς σταθμούς κλπ, χωρίς να ενδιαφέρονται για τις συνέπειες στην υγεία των κατοίκων και κυρίως των παιδιών. Θα πω μόνο ότι, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO)/το Διεθνές Πρακτορείο Έρευνας Καρκίνου(ΙΑRC) δημοσίευσαν μία έκθεση (31/5/2011),ομολογώντας πως τα κινητά μπορεί όντως να προκαλούν καρκίνο και κατατάσσοντας τις ραδιοσυχνότητες των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων ως ‘πιθανά καρκινογόνες για τον άνθρωπο’ (Class2B).
        Η η/μ ακτινοβολία των κεραιών είναι λοιπόν μια επικίνδυνη περιβαλλοντική μόλυνση, αλλά και ένα αναγκαίο κακό. Υπάρχουν εναλλακτικές? Υπάρχουν τεράστια περιθώρια ελαχιστοποίησης των συνεπειών αν εφαρμοστούν ήδη γνωστές πρακτικές, μέχρι και εξάλειψής των αν χρηματοδοτηθεί ανάλογη έρευνα. (Όπως από τα ρυπογόνα οχήματα εσωτερικής καύσης φτάσαμε στα οχήματα μηδενικών ρύπων).
        Τα κινητά τηλέφωνα χρειάζονται ελάχιστη ισχύ σήματος για να λειτουργήσουν, Θα έπρεπε λοιπόν ελάχιστη να ήταν και η ισχύς των κεραιών που τα εξυπηρετούν. Αυτό όμως θα σήμαινε ένα δίκτυο με μεγαλύτερο αριθμό κεραιών χαμηλής ισχύος άρα μεγαλύτερο κόστος για τις εταιρίες, όμως χιλιάδες φορές, χωρίς υπερβολή, λιγότερη ακτινοβολία για τους πολίτες.[1] Γι αυτό λέμε ότι οι εταιρίες αυτές κερδοσκοπούν σε βάρος της υγείας μας. Είναι γεγονός.
        Και εδώ έρχεται το κράτος να συμπαρασταθεί στα συμφέροντα των εταιριών αυτών με όλους τους δυνατούς τρόπους. Υιοθέτησε υψηλά όρια ακτινοβολίας, ουσιαστικά απαγόρευσε το ξήλωμα ακόμα και των παράνομων κεραιών (νόμος Βορίδη), αλλά επέτρεψε στις εταιρίες να τις νομιμοποιήσουν εκ των υστέρων με ευτελή η καθόλου πρόστιμα και επέτρεψε την τοποθέτηση των κεραιών πρακτικά παντού. Με το παρατηρητήριο η/μ ακτινοβολίας που δημιουργήθηκε, με σταθμούς σε διάφορα σημεία της επικράτειας, μπορούμε να δούμε αν η ακτινοβολία είναι μέσα στα ‘’όρια ασφαλούς έκθεσης’’. Τα όρια αυτά, ας σημειωθεί ότι είναι πολιτικές επιλογές χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση, έχουν προταθεί με βάση τις θερμικές συνέπειες της ακτινοβολίας, (αύξηση θερμοκρασίας που προκαλείται στο ανθρώπινο σώμα για ορισμένο χρόνο έκθεσης, περίπου 30 λεπτά), ενώ στην περίπτωση των κεραιών  η έκθεση μπορεί να είναι  24ωρη και σε καθημερινή βάση. Επίσης οι μετρήσεις μπορεί να είναι μέσα στα όρια που ισχύουν στην Ελλάδα, είναι όμως πάνω από τα όρια πολλών χωρών, όπως η Γαλλία, η Βουλγαρία, η Κίνα, το Βέλγιο, η Αίγυπτος, η Ρωσία κ.α. Επομένως οι μετρήσεις αυτές έχουν αξία μόνο από στατιστική άποψη και δεν αποτυπώνουν τις πραγματικές επιπτώσεις στην δημόσια υγεία και το περιβάλλον.
        Είναι γεγονός ότι επίσημα, από τις συνέπειες της η/μ ακτινοβολίας αναγνωρίζονται ως τεκμηριωμένες μόνο οι θερμικές και όχι οι βιολογικές παρά τις μελέτες που υπάρχουν για το αντίθετο και που υποστηρίζονται από διακεκριμένους επιστήμονες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Φαίνεται ότι τα συμφέροντα των εταιριών κινητής τηλεφωνίας παγκοσμίως είναι πολύ ισχυρά. Κάτι ανάλογο είχε γίνει στο παρελθόν και με τις καπνοβιομηχανίες. Παρόλα αυτά στο παγκόσμιο δίκαιο, στο ευρωπαϊκό αλλά και στο ελληνικό έχει υιοθετηθεί η αρχή της πρόληψης και της προφύλαξης. Η πρόληψη αναφέρεται σε βεβαιωμένους κινδύνους, ενώ η αρχή της προφύλαξης σε πιθανούς και ενδεχομένους κινδύνους, όπως θεωρούνται οι βιολογικές επιπτώσεις στον άνθρωπο από την ακτινοβολία. Αυτό σημαίνει ότι δεν απαιτείται επιστημονική απόδειξη για την ζημία που κάνουν οι κεραίες προκειμένου να παρθούν μέτρα. Θα έπρεπε αυτά να έχουν ήδη υιοθετηθεί από την πολιτεία. Μόνο που κάτι τέτοιο δεν είναι δεν είναι ορατό.
         Πως πρέπει να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση? Ένας τρόπος είναι να καταργήσουμε τα κινητά, αλλά νομίζω ότι μια τέτοια άποψη δεν έχει καμιά τύχη για σοβαρή αντιμετώπιση. Ούτε οι μαζικές αλλαγές παρόχου είναι λύση αφού θα ανάγκαζαν το νέο πάροχο να στήσει τη δίκη του κεραία. Η εμπειρία έχει δείξει ότι όπου ξηλώθηκαν κεραίες κινητής τηλεφωνίας έγιναν με όρους κινήματος. Η αποφασιστικότητα και η μαχητικότητα του κόσμου ήταν αυτή που γκρέμισε τις κεραίες. Γιατί τελικά ο αγώνας ενάντια στις κεραίες αυτές είναι αγώνας για την προστασία της υγείας μας και της ζωής μας. Και αυτά τα αγαθά δεν τα παραχωρούμε ούτε τα διαπραγματευόμαστε, όσες δίκες και να γίνουν.                                                                      
                                                                                                    Κ.Λυκεσάς



[1] Το σύστημα αυτό εφαρμόζεται ήδη με επιτυχία σε μερικές πόλεις της Ευρώπης, (πχ. Salzburg).

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

«Συμπολιτεία Θερμαϊκού»: Συμπαράσταση στους επτά δικαζόμενους Επανομίτες

Η «Συμπολιτεία Θερμαϊκού» εκφράζει την ολόθερμη συμπαράστασή της στους επτά κατοίκους της Επανομής, μεταξύ των οποίων και στελέχη της, που δικάζονται την προσεχή Δευτέρα 13 Νοεμβρίου στο Δ΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης γιατί συμμετείχαν στη μαζική κινητοποίηση των κατοίκων, που είχε γίνει στις 12-1-2014  κατά της γιγαντοκεραίας κινητής τηλεφωνίας  η οποία τοποθετήθηκε στο γήπεδο της «Αναγέννησης» Επανομής.
Η δημοτική μας παράταξη θεωρεί αστήρικτη την κατηγορία της «διατάραξης ποδοσφαιρικού αγώνα», που απαγγέλθηκε κατά των επτά συνδημοτών μας, πολύ περισσότερο που ακόμη και στο κλητήριο θέσπισμα διαπιστώνεται ότι οι διαδηλωτές είχαν εισέλθει στο γήπεδο για να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά. Γιαυτό και ζητάει την πλήρη αθώωσή τους από κάθε κατηγορία.
Η «Συμπολιτεία Θερμαϊκού», που θα είναι παρούσα στη δίκη με τους δημοτικούς της συμβούλους, καλεί τα μέλη, τους φίλους και όσους κατοίκους του δήμου Θερμαϊκού μπορούν, να βρίσκονται το πρωί της Δευτέρας στο Δικαστικό Μέγαρο για να συμπαρασταθούν έμπρακτα στους δικαζόμενους επτά αγωνιστές κατοίκους της Επανομής.  
Με την ευκαιρία, απαιτεί από τη δημοτική αρχή την ένταση των προσπαθειών για την αντιμετώπιση του τεράστιου προβλήματος που υπάρχει στο Δήμο μας, από την ανεξέλεγκτη τοποθέτηση και λειτουργία κεραιών κινητής τηλεφωνίας δίπλα σε ευαίσθητους χώρους (σχολεία, παιδικούς σταθμούς, γήπεδα κλπ).
Περαία 8-11-2017

Τετάρτη, 8 Νοεμβρίου 2017

15 λεπτά η άλλη στο ΑΤΜ. Πρέπει να είναι δύσκολη η πίστα!!!
@KinkySpartan

Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

ΡΙΓΗ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗΣ ΔΙΑΠΕΡΑΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΜΟΥ.
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΙΔΑ ΔΙΠΛΗ ΔΙΑΧΩΡΙΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΛΑΓΙΑΡΙΟΥ ΕΠΑΝΟΜΗΣ.
ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΝΩΤΕΡΑ.
ΕΛΠΊΖΩ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΤΟ ΧΕΙΜΏΝΑ ΓΙΑΤΊ ΤΙΣ ΕΙΔΑ ΛΙΓΟ ΑΧΝΟΥΤΣΙΚΕΣ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ... ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΌ ΠΟ ΟΛΑ
από f/b "Δημήτρης Τσακπίνης"

ΠΕΛΑΑΑΑΑΤΕΣ ΜΟΥ (του Κάψου)

παλιότερο 'πετυχημένο' σύνθημα στον Ποταμό
Σε λίγες μέρες θα γίνει η δίκη των ανθρώπων που συνελήφθησαν στο γήπεδο της αναγέννησης για το θέμα της κεραίας. Πέρασε αρκετός καιρός από τότε και το θέμα ξεμύρισε. Η κεραία λειτουργεί κανονικά, η Αναγέννηση τσεπώνει κάνα δεκαχίλιαρο νοίκι το χρόνο και μας απόμεινε μόνο η δίκη που επίκειται. Θυμάμαι και μια συναυλία που είχε γίνει τότε στο πάρκο και είχε μαζευτεί κάποιος κόσμος που δεν είχα καταλάβει αν είχε έρθει για τη συναυλία ή για να αντιδράσει. Επίσης στα καρναβάλια εκείνη τη χρόνια μια παρέα το είχε διακωμωδησει πολύ ωραία κερδίζοντας το πρώτο βραβείο. Τέλος πάντων περασμένα ξεχασμένα. Η κεραία φυσικά μας πυροβολεί μέρα νύχτα με συνέπειες που ακόμα δεν έχουν εξακριβωθεί. Επίσης, πρόσφατα, το Δ.Σ. του δήμου δήλωσε τη συμπαράστασή του στους διωκόμενους.

...Μια μεγάλη εταιρία κινητής τηλεφωνίας και μια διοίκηση ποδοσφαιρικής ομάδας του Γ' τοπικού μόνο ένα κοινό έχουν. Το χρήμα....

Ας πούμε λοιπόν ότι ως τοπική κοινωνία θέλουμε να φύγει η κεραία και να πάει στα τσακίδια. Πώς θα το καταφέρουμε αυτό? Παίρνοντας τα τσεκούρια? Μάλλον όχι. Μακάρι να ήταν τόσο απλό. Πλέον αυτοί που βλάπτουν τη δημόσια υγεία έχουν μαζί τους τον νόμο. Είναι ταμπουρωμένοι πίσω από νομοσχέδια και ΦΕΚ, έχουν την πολιτεία με το μέρος τους και κερδίζουν χρήμα αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Η ελεύθερη αγορά έτσι λειτουργεί και καλά κάνει. Θυμηθείτε για λίγο τους σαμαροβενιζέλους που νομοθετούσαν υπέρ των τραπεζών για δισεκατομμύρια ευρώ  , επιβάλλοντας φόρους, αυξάνοντας εισφορές, κλείνοντας την ερτ, απολύοντας κόσμο και τόσα άλλα. Όλα αυτά έγιναν νόμιμα και προβλεπόμενα για αυτό σήμερα κυκλοφορούν ελεύθεροι όλοι αυτοί. Αλλά ας γυρίσουμε στο θέμα μας.

Μια μεγάλη εταιρία κινητής τηλεφωνίας και μια διοίκηση ποδοσφαιρικής ομάδας του Γ' τοπικού μόνο ένα κοινό έχουν. Το χρήμα. Η αντίδραση πρέπει να στραφεί εκεί, δηλαδή αν θέλουμε να φύγει η κεραία πρέπει να χάσουν χρήμα. Αλλιώς δε καταλαβαίνουν. Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για όποιον θέλει να λυθεί το πρόβλημα.

Μαζεύονται όλοι οι συνδρομητές της εταιρίας και κάνουν διακοπή συμβολαίου. Όλοι μαζί. Σε μια μέρα. Πρόκειται για κάποιες χιλιάδες κόσμου και τα λεφτά είναι πολλά. Αυτό πραγματικά θα τσούξει πολύ. Και εγώ πιστεύω ότι μόνο έτσι θα γλιτώσουμε απ την κεραία. Διότι οι κεραίες θα ξεφυτρώνουν παντού όσο υπάρχουν πελάτες που κρατάνε ζεστό χρήμα. Αν όμως (φαντάσου) σταματήσουν να είναι πελάτες και γίνουν κανονικοί πολίτες? Τότε πόσο καιρό νομίζεις ότι θα τους πάρει για να ξηλώσουν την κεραία? Μα ακόμα κι αν δε την ξηλώσουν, για ποιόν θα λειτουργεί αφού δε θα υπάρχουν συνδρομητές? Και τέλος θα δημιουργηθεί τετελεσμένο...ο επόμενος μάγκας που θα ρθει να στήσει την κεραία του θα το σκεφτεί πολύ καλά αν και πώς θα το κάνει.

Φυσικά αυτή είναι μια λύση που μας ξεβολεύει. Για αυτό είναι δύσκολη. Διότι δε θα βλέπουμε champions league, δε θα χουμε 4G  σήμα και πολλά άλλα μέχρι να  αποκατασταθεί η κανονικότητα στην 4ης γενιάς καθημερινότητά μας.

Συμπέρασμα: 4G ζόμπι ή πολίτης? Αυτό είναι το ερώτημα στην κοινωνία του αντίχειρα που κάνουμε ότι ζούμε. Και όσο θα μαστε πελάτες τόσο θα μας φορτώνουν με κεραίες.

Καλή τύχη στους διωκόμενους.   
-- 
carpe diem

Δευτέρα, 30 Οκτωβρίου 2017

Tετάρτη 1/11 πάμε θέατρο. "Μπαμπάδες με ρούμι"

"Μπαμπάδες με Ρούμι" - ΚΕΥΝΣ Δήμου Νεάπολης–Συκεών - 
ΕΊΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
(Η κωμική ιστορία ενός γελοίου εγκλήματος των Μ. Ρέππα και Θ. Παπαθανασίου, σκηνοθεσία Στ. Στάμογλου)

Σε ένα χωριό στην ελληνική επαρχία, λαμβάνει χώρα ένας σκληρός και αδίστακτος αγώνας, στο όνομα του επικρατούντος θεού της σύγχρονης εποχής, του χρήματος.Οι ήρωες δεμένοι στο άρμα του νεοπλουτισμού, της καλοπέρασης και της ευκολίας, κουτοπόνηροι και άρπαγες, έτοιμοι να θυσιάσουν ακόμα και τις ζωές των πιο κοντινών τους ανθρώπων προκειμένου να πλουτίσουν, δεν διστάζουν όσοι απέμειναν να μοιραστούν με απληστία τα χρήματα και να ξεχάσουν.
Από τα τέλη της δεκαετίας του '80, γεννήθηκε στη χώρα μας μια νέα εποχή αμοραλισμού και ελαφρότητας. Τα πάντα μπορούν να γίνουν χωρίς επιπτώσεις αλλά και χωρίς τύψεις.Γιατί οι τύψεις είναι αποτέλεσμα της συνείδησης. Και αυτή η έλλειψη συνείδησης κάνει τα καθημερινά μας εγκλήματα αναίτια και γελοία. 
Οι ''Μπαμπάδες με Ρούμι'' είναι η κωμική ιστορία ενός τέτοιου γελοίου εγκλήματος.