"Κοινωνικοοικονομικοπολιτικοσυναισθηματικοί προβληματισμοί "

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2018

....και αντί να κλείσουμε την τηλεόραση, κλείνουμε το κλιματιστικό....

Αποσβολωμένοι και χωρίς καμία επιλογή αντίδρασης βλέπουμε το χρονικό του προαναγγελθέντος θανάτου μας και αντί να κλείσουμε την τηλεόραση, κλείνουμε το κλιματιστικό μήπως και μειώσουμε το λογαριασμό της ΔΕΗ.
Και εκεί που θέλεις να νιώσεις ίσος με τον συνδικαλιστή που επιτίθεται στον πολιτικό on air υπερασπιζόμενος τα δικά σου δικαιώματα, βλέπεις στα μάτια του την κρυμμένη επιθυμία για το βουλευτιλίκι και θέλεις να γίνεις αντάρτης για μια φορά στην ζωή σου. Να πάρεις τα βουνά, να πάρεις ένα όπλο και να ουρλιάξεις για την περηφάνεια που έχεις ακόμη μέσα σου.
Μα ξαφνικά θυμάσαι ότι αυτή την περηφάνεια την «πούλησες» το πρωί σε έναν υπάλληλο για να μειωθεί το πρόστιμο της εφορίας για να μη χάσεις το σπίτι σου.
Κάνεις πίσω... φοράς τις πιτζάμες που αγόρασες στο συνοικιακό κινέζικο εμπορικό, τις παντόφλες που πήρες μόλις 3 ευρώ μετά από μισή ώρα παζάρι, ζεσταίνεις να φας τις μπριζόλες με μόνο 2,95 ευρώ το κιλό από το μεγάλο super market που ήρθε στην γειτονιά, κοιτάς τον έρωτα της ζωής σου να αποκοιμιέται κατάκοπος στην τιμή ευκαιρίας πολυθρόνα που αγόρασες πρόπερσι και βάζεις το παιδί σου στην κούνια που αγόρασαν οι γονείς σου με 12 μηνιαίες δόσεις.
Είναι η στιγμή της κάθε μέρας που νιώθεις λαός, δηλαδή νικημένος.
Anar Isil - από Κ.Γ. η φωτο είναι έργο της Μαρίας Καλογεράκη με τιτλο "Ντροπή και Περηφάνεια"

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

Σύλλογος Γονέων Γυμνασίου Επανομής - λαχειοφορος αγορά

Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες,
Ως Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Γυμνασίου Επανομής κληρώνει μια τηλεόραση 40in TURBO X με λαχνούς για την οικονομική ενίσχυση του Συλλόγου μας, άρα του σχολείου μας , που όπως γνωρίζουμε έχει πολλές ανάγκες. Κάπου ανάμεσα στις δύσκολες μέρες που περνάμε όλοι και το πνεύμα των ημερών που έρχονται, ακόμα και η ελάχιστη προσφορά για το Σχολείο μας μπορεί ν’ αποδειχθεί μέγιστη. 
Σας ενημερώνουμε ότι οι λαχνοί θα φτάσουν στα χέρια των γονέων μέσα σε φάκελο τον οποίο θα βάλετε το απόκομμα των πουλημένων λαχνών με το όνομα,  το τηλέφωνο του αγοραστή και τα χρήματα ή τους απούλητους λαχνούς. Επίσης παρακαλούμε να επιστραφούν οι λαχνοί μέχρι τις 19/12/2018.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων.
Η κλήρωση θα γίνει στις 10/01/2019 στο Σχολείο μας.
Σας ευχόμαστε Καλές Γιορτές.

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2018

παραθαλάσσια Επανομή από ψηλά!

Η "μύτη", το "φανάρι"

το καζάνι του Παναγή ξαναβρήκε τη θέση του. μέχρι προχθές ήταν απ' τη δεξιά μεριά της ¨μύτης"

το θρυλικό "Ναυάγιο"

οι "αλυκή" στον Πάλιουρα
Οι υπέροχες φωτογραφίες είναι του Παναγιώτη Χατζηκαλλινικίδη 
Μπορείτε να τον βρείτε και σαν Panos Hatzik στο f/b.

ΠΑΙΔΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ στην Επανομη, σήμερα στις 11 πμ

ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ στο Πολυιατρειο Επανομής

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2018

ολα ετοιμα για τη γιορτη του Συλλογου Γονεων ρτου 1ου Δημοτικου Επανομης





Του αγιου Παταπιου σημερα

Άν υπάρχει κάποιος που λέγεται Πατάππιος παρακαλώ πολύ να μας συστηθεί για να του πω Χρόνια Πολλά σήμερα που γιορτάζει. 
Επίσης να μάθουμε και ποιοι μαλάκες γονείς έδωσαν στο παιδί τους αυτό το όνομα!

μια παρουσιαση βιβλιου κι ενα live, τα σημερινα ...δρωμενα στην Επανομη




Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018

Φιλανθρωπική δράση στο ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Επανομής

Στήριξη σε συνανθρώπους μας
6 Δεκεμβρίου ανήμερα του Αγίου Νικολάου μετά τη Θεία λειτουργία, στην αίθουσα του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Επανομής πραγματοποιήθηκε φιλανθρωπικό καφέ.
Στο χώρο θα λειτουργήσει και χριστουγεννιάτικη αγορά. 
Βοηθούμε όλοι, πίνοντας τον καφέ μας και παίρνοντας πρωινό, τους ενδεείς αδελφούς μας, όλοι στις εορτές να έχουν επάρκεια αγαθών αλλά και χαρά στην καρδιά.

φωτος απο life-events

το προγραμμα των Αστρογειτονιων 2018 για την Επανομη



Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2018

Ο κρότος του πυροβολισμού

Οι Άλλοι, θα είναι πάντα οι Άλλοι. 

Θα μας χωρίζει πάντα «ο ήχος του όπλου».

10 χρόνια μετά, κρατώ φυλακτό την εικόνα από τα πυρετικά μάτια μιας παρέας 15χρονων, ένα βραδάκι στη γωνία Σταδίου και Καραγεώργη Σερβίας.
Τα ρούχα μικρομέγαλα, να μιμούνται «αντάρτικο», φόβος και γενναιότητα μιας βίαιης, απότομης  ενηλικίωσης, τσαμπουκάς στους ρόμποκομπ του απέναντι πεζοδρομίου, με εκείνα τα αστεία που είναι παιδικά και εφηβικά συνάμα. Όδευαν στο παράταιρο δέντρο του Κακλαμάνη για να φωνάξουν «Φέτος δεν έχουμε Χριστούγεννα».
Το Κράτος, φορώντας τη λεοντή μπάτσου, είχε δολοφονήσει έναν δικό τους.
Ο πυροβολισμός τον Δεκέμβρη του 2008 ήταν εκκωφαντικός. Ο Δεκέμβρης του 2008 ήταν ένας μήνας καμπής.  Μια εποχή που διεύρυνε το χάσμα. Μια εποχή που χαρτογράφησε το ρήγμα. Μια εποχή που οριοθέτησε το «Εμείς και οι Άλλοι».
Αυτό το «τυχαίο» που εκ των υστέρων, η Ιστορία φορώντας γυαλιά πρεσβυωπίας έρχεται να εκλογικεύσει και να εξηγήσει.
Η Εξέγερση είναι πάντα απρόβλεπτη, συχνά και παράκαιρη. Η δική της μέρα έρχεται τυχαία, μια σπίθα που πέφτει πάνω σε ένα λάστιχο αυτοκίνητου. Μπορεί να καταλήξει πατημένο τσιγάρο, μπορεί να γίνει και πυρκαγιά...
Την Εξέγερση συνηθίζουμε να την ορίζουμε κατ’ αντιδιαστολή με την Επανάσταση. Η Εξέγερση είναι τυφλή, απροετοίμαστη, ανεξέλεγκτη. Ιδεολογικοποιείται εκ των υστέρων. Έχει οργή, μίσος, πάθος. Αντίθετα η Επανάσταση είναι συνειδητή, ξέρει που και πως θέλει να φτάσει. Ξέρει ακόμη και να διασώζει την Εξέγερση. Να την κάνει ένα στάδιο της πορείας της.
Ο καιρός των Επαναστάσεων μοιάζει πολύ μακρινός, το παλιό βρυχάται με επιθανάτιους τρομακτικούς ρόγχους αλλά το νέο δεν βλασταίνει. Κι η απόσταση τους μεγεθύνει το συναίσθημα της ήττας και της απόγνωσης.
Κι ίσως το μεγαλύτερο πλιάτσικο να έγινε στις Λέξεις. Η Επανάσταση στις μέρες μας ειναι ανάλαφρη, ουδέτερη, συνώνυμη των μικροαλλαγών. Στέκει γυμνή από το κοινωνικό της βάρος, πορνογραφημένη, κρεμασμένη στις γιγαντοαφίσες των λεωφόρων και στις στασεις των λεωφορείων, που μας μυούν στις… επαναστάσεις της κινητής τηλεφωνίας, της μόδας, της διατροφής, της γυμναστικής.
Η Εξέγερση είναι η λουστρινένια φορεσιά της κοινωνικής Βίας. Κι η Βία είναι πιθανότατα εξ ορισμού ηττημένη. Πυροδοτεί τα πάθη του πλήθους αλλά αφήνει πίσω της μοναχικούς ανθρώπους να πενθούν ή σκυθρωπά πρόσωπα μπροστά σε δεσμοφύλακες να βηματίζουν σε μια αυλή φυλακής.
«Ο εξεγερμένος άνθρωπος με το να λέει ΟΧΙ, επιβεβαιώνει την ύπαρξη ενός συνόρου, ενός απαράδεκτα παραβιασμένου ορίου.»
Κι ο πυροβολισμός στον 15χρονο Αλέξανδρο, από έναν αστυνομικό εν ώρα υπηρεσίας, ήταν το δικό μας απαράδεκτα παραβιασμένο όριο. 
Χιλιάδες κόσμος, μαζί με  χιλιάδες εφήβους πλημμύρισαν στους δρόμους εκείνο το βράδυ, εκείνες τις βδομάδες του Δεκέμβρη. Ο Αλέξανδρος έγινε το δικό μας το παιδί, ο δικός μας ο συμμαθητής, ο δικός μας ο φίλος.
Η κοινωνική Βία καταδικάστηκε σε τηλεοπτικά, μιντιακά, διαδικτυακά και λοιπά λαϊκότροπα αλλά διόλου λαϊκά δικαστήρια. Έδρα και Ένορκοι την καταδίκασαν με συνοπτικές διαδικασίες  και αφορισμούς.
Εξεγερθείτε ησύχως. Μη θορυβείτε. Ένας Ξέρξης να παλεύει να τιθασεύσει τη θάλασσα μαστιγώνοντας την με καυτά σίδερα. Μάταια. Κι η θάλασσα να ανταριάζει.
Τηλε-Δικαστές και μιντιο-Γραμματικοί να εκφωνούν δεκάρικους. Ευαγγελιστές και τηλεψυχολόγοι θα την ξορκίζουν και θα την καταριούνται. Θα καλοπιάνουν, θα χρυσώνουν τις μανάδες της Βίας, αλλά θα καταριούνται και θα ξορκίζουν τα παιδιά της.
Εκείνα τα 15χρονα που ενηλικιώθηκαν μέσα σε μια νύχτα από τον κρότο του πυροβολισμού, έμελε να ζήσουν το τέλος της επίπλαστης ευημερίας. Εκείνα τα 15χρονα που θρήνησαν και οργίστηκαν με τη δολοφονία του δικού τους Αλέξανδρου, έμελλε να ανδρωθούν μέσα στη χειρότερη κρίση της μεταπολιτευτικής ιστορίας. Εκείνα τα 15χρονα ρωτούσαν. Σε εκείνα τα 15χρονα δεν έχουμε απαντήσει ακόμη.  
Κι αν η μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ανήκει και διαφυλάσσεται από τους δικούς του ανθρώπους, από αυτούς μου μοιράστηκαν τις στιγμές της τόσο σύντομης ζωής του, σε όλους Εμάς, ανήκει η μνήμη του πυροβολισμού. 
Οι Άλλοι, θα είναι πάντα οι Άλλοι. Θα μας χωρίζει πάντα «ο ήχος του όπλου».

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2018

φωτο απ' τον φιλικό αγώνα με τους βετεράνους του Aρη προς τιμήν του συμπαίκτη μας Χρήστου Μπουζικα που δεν είναι πια μαζί μας.
Στη φωτογραφια ο Γρηγόρης Πράτανος, ο Δημητρης Αναγνωστου κι ο Βαγγέλης-Ηρακλής Αποστόλου

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2018

ΠΑΡΑΛΙΑ ΕΠΑΝΟΜΗΣ - ΠΑΡΟΝ & ΜΕΛΛΟΝ

Σκέψεις με αφορμή τις  φωτογραφίες και όχι μόνον .... (του Θανάση Σαράφη)
 Είναι γεγονός ότι η  φωτογραφία μπορεί να αλλάζει άλλοτε προς το καλλίτερο ή προς το χειρότερο την εικόνα της πραγματικότητας αλλά σίγουρα δίνει την στιγμιαία εικόνα από την στιγμή πού δεν είναι "πειραγμένη". Θεωρώ την υπευθυνότητα για τα κοινά ως δεδομένο, των εκλεγμένων, αλλά και των πολιτών.  Στην παραλία προσπάθειες υπάρχουν και εκτιμώ περισσότερο αυτών πού υπηρετούν τα κοινά αφιλοκερδώς και χωρίς τον "ψηφοσυλλεκτισμό" της λάμπας.  Συνεχώς όμως ξαναγυρίζουμε από εκεί πού αρχίσαμε. Περιφράζουμε, λερώνουμε και καθαρίζουμε  χωρίς αποτέλεσμα πού να γίνεται ορατό παρά μόνο στιγμιαία. Έχοντας περισσότερες εικόνες καθημερινότητας, καλλίτερες η χειρότερες λόγω  της διαμονής μου στην Παραλία Επανομής επί 60 χρόνια, θα ήθελα  να καταθέσω τις παρακάτω σκέψεις.
 Στην παραλία Επανομής, την δεκαετία του 1970-80, ο τότε πρόεδρος   Καζάκης θεόδωρος, μεταμόρφωσε το " τσαΐρι" της σε οργανωμένη κοινοτική πλάζ εντός του αλσυλλίου και σε πάρκο μπροστά από τα μαγαζιά. Την κοινοτική πλάζ την περιέφραξε.  
΄Αλλες εποχές, άλλες λογικές, άλλες αναγκαιότητες
Περάσανε τα χρόνια, εγκαταλείφθηκε  η κοινοτική πλαζ ( έμεινε ένα αναψυκτήριο για να την θυμίζει και οι περιφράξεις  ), χωρίστηκε ο χώρος σε "Α.Ο.Ζ " ξηράς (του σταθμού προώθησης της αποχέτευσης , του αναψυκτηρίου, του τέως νέου ναυτικού ομίλου, του πρώην μαγαζάτορα  Υψηλάντη και ο υπόλοιπος αγνώστων ιδιοκτητών, περιμένοντας τον επόμενο μαγαζάτορα ).
Και ήρθαν οι πλημμύρες του  2016 στην παραλία επανομής ( φονικές στήν Μηχανιώνα ) να κάνουν το μόνο "καλό".  Να γκρεμίσουνε τις συρμάτινες  περιφράξεις, αυτές πού εμποδίζανε την ροή των  μεταφερόμενων υλικών στην πορεία τους προς την θάλασσα.   Και  ΕΥΤΥΧΩΣ, γιατί γλιτώσαμε τα σπίτια μας από μεγαλύτερες καταστροφές και πιθανές τραγωδίες. Βλέποντας λοιπόν κάποιους να θέλουν να ξαναβάλουν περιφράξεις αναρωτήθηκα δυνατά , μα τι στο καλό δεν έμαθαν τίποτα. 
Επειδή λοιπόν οι επιστήμονες θεωρούν ότι το νερό έχει «μνήμη» και εκδικείται, το ίδιο θα πάθει και ότι σταθεί εμπόδιο στην ροή του  χωρίς λόγο και μελέτη.
Και τι γίνεται σε περίπτωση πυρκαγιάς των αλσυλλίων, ( τα σκουπίδια και τα χόρτα αμέτρητα ). Στην πρώην κοινοτικής πλαζ κατά την καλοκαιρινή περίοδο, οι μαθητές-επισκέπτες, οι λουόμενοι, οι επισκέπτες, οι camper , τα αυτοκίνητα, θα εγκλωβιστούν στην διαφυγή τους λόγω υπάρχουσας και μελλοντικής περίφραξης ? ΝΑΙ, ΟΧΙ, ΠΙΘΑΝΟΝ.... Είναι ερώτημα πού θα πρέπει να απαντηθεί υπεύθυνα από τους διοικούντες. 
Αν τα γεγονότα στη Μάντρα και στο Μάτι Αττικής οφείλονταν επί πολλά χρόνια στο «δε βαριέσαι, «αδύνατον να γίνει», τότε ας φροντίσουμε από σήμερα για τον τόπο μας. Φρονώντας λοιπόν ότι   η επόμενη καταστροφή είναι χρονικά ανεξέλεγκτη καταθέτω τις σκέψεις αυτές προς προβληματισμό και δημόσια συζήτηση.
Και επιτέλους να γίνει πραγματικότητα αυτό που οραματιστήκαμε αρκετοί. Τα αλσύλλια τη Παραλίας Επανομής να γίνουν ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΟΜΗΣ (ο μόνος μεγάλος χώρος στην Επανομή), να ενωθεί με το υπόλοιπο, με γκρέμισμα των  περιφράξεων, προσβάσιμο από τους κατοίκους και τους επισκέπτες.  Με ένα αναψυκτήριο, με αισθητική και συγκεκριμένη χρήση για εξυπηρέτηση των επισκεπτών και λουομένων. 
Καθαρισμός των αλσυλλίων, καθαρισμός της παραλίας κ, Χωρίς κίνδυνο πυρκαγιάς των αλσυλλίων. 
Ανάδειξη  τού θαλασσίου μετώπου και ορίζοντα, με κλάδεμα των  δέντρων από τα ξερά και για προστασία από την φωτιά. Όπως έγινε στο κτίριο της Περιφέρειας( πρώην νομαρχία Θεσσαλονίκης ),  στο  3ο Δημοτικό Σχολείο Επανομής, στο Πάρκο Μηχανιώνας.  Πολλοί  χώροι εντός και εκτός Ελλάδος  έχουν αυτήν την λογική.  
Χρηματοδοτήστε την λειτουργία του πάρκου από τα έσοδα ενοικίου του αναψυκτηρίου, το " χαράτσι"  των μαγαζιών της παραλίας. Αν δεν φτάνουν, πάρτε και "λίγα "από τα αναψυκτήρια του ποταμού.  Ένα  ΠΑΡΚΟ χωρίς καρέκλες για "φραπεδιά" πλην του χώρου του αναψυκτηρίου, με θεματικές περιοχές, με την αύρα της θάλασσας να ξεκουράζει μυαλά και οικογένειες. Καθαρό και λειτουργικό 365 μέρες το χρόνο και όχι πάρκινγκ αυτοκινήτων.  
Φτιάξτε ένα θαλάσσιο μέτωπο όπως έχει η Μηχανιώνα, ο Μπαχτσές, η Αγία Τριάδα και η Περαία.
Η παραλία ανέκαθεν ήτανε τόπος των επανομητών αλλά και θεσσαλονικαιων. Σήμερα είναι τόπος μόνιμης κατοικίας και επαγγελματικής δραστηριότητας. Είναι καιρός λοιπόν, να ξεκινήσει προσπάθεια διαλόγου και προβληματισμού μεταξύ όλων ( δήμου κατοίκων, πολιτών ) για να ολοκληρωθεί ένα πλάνο με δυνατότητα υλοποίησης. Ιδέες υπάρχουν και θα βρεθούν. Μερικές όπως : 
Ενωμα της παραλίας  παραλιακά με μονοπάτι πεζοπορίας, με τον πάλιουρα περνώντας από το λιμάνι, αγνάντι, κατασκηνώσεις και συνεχίζουμε. Επίσης το ίδιο και από παραλία προς  φανάρι-ποταμό. 
Ποδηλατόδρομος μεταξύ παραλίας και ποταμού,  Επανομής και παραλίας.
φωτο Δημ Ναουμ
Μονοπάτι πεζών για εξερεύνηση του βιοτόπου ( 50 εκατομμύρια υπολογίζονται στην Ευρώπη οι οικοτουρίστες). 
Καθαρισμός παραλίας σε όλο το μήκος της για ασφαλή κολύμβηση.  
Αξιοποίηση του λιμανιού για σύνδεση με το φανάρι-ποταμό και αλλού.  
Τραινάκι μεταφοράς επιβατών για σύνδεση μέ το φανάρι -ποταμό. 
Όλα αυτά και άλλα πολλά, θα έδιναν στους επαγγελματίες και στην παραλία άλλον αέρα.  
Είναι λογικές πού δημιουργούν θέσεις εργασίας και επιχειρηματικότητας.
Σε δύσκολους καιρούς οι πολίτες, ψάχνουν για "ανάσες" σε οργανωμένους δημόσιους χώρους χωρίς έξοδα. Οι νέοι για θέσεις εργασίας και επιχειρηματικότητας στον τόπο τους. Η τοπική αυτοδιοίκηση οφείλει να δίνει αυτές τις προοπτικές.  
Θα ήτανε ευχής έργο λοιπόν  να το τολμήσετε, να το οργανώσετε και να το υλοποιήσετε. Τα λεφτά είναι των Ελλήνων και Ευρωπαίων φορολογουμένων και η δόξα δική σας.
Σαράφης Θανάσης