"Κοινωνικοοικονομικοπολιτικοσυναισθηματικοί προβληματισμοί "

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Κτήμα Γεροβασιλείου - προβολή της ταινίας «Ουζερί Τσιτσάνης»

Το Κτήμα Γεροβασιλείου αποχαιρετά το καλοκαίρι και καλωσορίζει τη νέα αμπελοοινική χρονιά με μία προβολή της ταινίας του Μανούσου Μανουσάκη «Ουζερί Τσιτσάνης», την Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017, στις 20:30. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη. Παράλληλα, έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τον συγγραφέα Γιώργο Σκαμπαρδώνη και τον σκηνοθέτη Μανούσο Μανουσάκη.

  • Στις 19:30 το καλωσόρισμα με ένα ποτήρι κρασί και
  • στις 20:30 η προβολή της ταινίας και η συζήτηση με τον σκηνοθέτη και τον συγγραφέα.
Στα πλαίσια της προβολής, το μουσείο θα είναι επισκέψιμο 19:30-20:30.
Είσοδος ελεύθερη.

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Ένας χρόνος χωρίς τον Θάνο

«Πες μας που πάει ο άνθρωπος τον κόσμο σαν αφήνει;»

 

«Με το καλύτερο παλτό» του αποδέχτηκε πριν ένα χρόνο ακριβώς ο Θάνος Ανεστόπουλος τον θάνατο, αφήνοντας όλους εμάς, τους λάτρεις της φωνής και των ντυμένων με τη μελωδία της κατάθλιψης στίχων του, λίγο πιο φτωχούς. Ο καρκίνος ήρθε να παίξει το δικό του παιχνίδι στη ζωή του καλλιτέχνη, χωρίς όμως να καταφέρει να τον αποχωρήσει από τα αγαπημένα του τσιγάρα.

Ο αιώνιος εχθρός της πολιτικής και της θρησκείας και υπέρμαχος της αλήθειας και της ζωής σίγουρα δεν αποτέλεσε μια ασήμαντη απώλεια για την ελληνική μουσική σκηνή. Η ψυχή του συγκροτήματος «Διάφανα Κρίνα» είχε ανακοινώσει την είδηση της αρρώστιας του μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό, τον Μάιο του 2015. Ο Θάνος είχε ήδη ξεκινήσει έναν νέο αγώνα, με φίλους και θαυμαστές να στέκονται στο πλευρό του.
Το 1994 τα «Διάφανα Κρίνα» κάνουν την πρώτη του εμφάνιση με το single «Λιώνοντας μόνος / Κάτω απ' το ηφαίστειο», ενώ δύο χρόνια αργότερα κυκλοφορεί το πρώτο άλμπουμ «Έγινε η απώλεια συνήθεια μας», το οποίο αγαπήθηκε και συνεχίζει να θεωρείται σήμα κατατεθέν του συγκροτήματος ακόμα και 20 χρόνια μετά.
Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2015 το συγκρότημα έδωσε την τελευταία μεγάλη συναυλία του στην Τεχνόπολη στο Γκάζι. Έως τότε το συγκρότημα είχε σημειώσει ήδη 6 χρόνια από την ανακοίνωση της διάλυσης του, με τους θαυμαστές του να σπεύδουν σαν τρελοί να προλάβουν ένα εισιτήριο για να ακούσουν ξανά το αγαπημένο τους συγκρότημα.
Αγαπημένα κομμάτια όπως «Κλόουν την Τετάρτη την Κυριακή νεκρός», «Μέρες αργίας», «Μουχλαλούδα», «Η γιορτή», «Έγινε η απώλεια συνήθειά μας», «Μπλε χειμώνας», «Όλα αυτά που δεν θα δω», «Βάλτε να πιούμε» ήχησαν και πάλι υπό τον ροκ ήχο της μπάντας και την μπάσα φωνή του Θάνου.
Ο Θάνος μισούσε την πολιτική και την θρησκεία. «Η θρησκεία είναι η μεγαλύτερη και η πιο επιτυχημένη απάτη όλων των εποχών» και ότι «δεν θα υπάρξει ποτέ θρησκεία ανώτερη απ’ την αλήθεια» είχε υποστηρίξει σε συνεντεύξεις του. Όσο για την πολιτική πίστευε πάντα πως «είναι η τέχνη του ψέματος και της ψευδαίσθησης»....
ολόκληρο το άρθρο στο ThePressProject

Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Ρε λες να είμαστε άνθρωποι? (του Κάψου)

Γνώρισα τον Ευταχάρ όταν πρωτοήρθε στην Επανομή πριν πέντε, έξι χρόνια. Ήταν (και παραμένει) πρόσφυγας από το Πακιστάν και από τότε που ήρθε  ζει σε ένα μικρό σπίτι στον πεζόδρομο.
Σ αυτά τα χρόνια που τον ξέρω δεν άκουσα ποτέ ότι δημιούργησε κάποιο πρόβλημα με τους ντόπιους, ή ότι ενεπλάκη σε κάποια φασαρία με ομοεθνείς ή αλλοεθνείς του. Τον είδα μάλιστα να δουλεύει σε διάφορα μαγαζιά της Επανωμής και σιγά σιγά να μαθαίνει τη γλώσσα και τις συνήθειες της τοπικής κοινωνίας. Με λίγα λόγια τον είδα να προσαρμόζεται πλήρως σε έναν τόπο που βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα του.
Από την άλλη μεριά φυσικά υπάρχουν οι ρατσιστές, ξενοφοβικοί, ντόπιοι πολίτες που δεν τους αρέσουν όλα αυτά . Που θεωρούν ότι η παρουσία ξένων αλλοιώνει τα καθαρόαιμα εθνικά μας χαρακτηριστικά. Τους ακούμε διαρκώς στα καφενεία να αγορεύουν υπερ της άμεσης ανάγκης να γίνει εκκαθάριση. Λένε ότι πρέπει να εκδιωχτούν όσοι δεν είναι Έλληνες , ότι οι ξένοι βρωμίζουν τον τόπο. Την επόμενη στιγμή παραγγέλνουν καφέ από τον Ευταχάρ αγριοκοιτάζοντάς τον και κείνος χαμογελώντας κάνει τη δουλειά του.
Ο Ευταχάρ όταν σχολάει απ τη δουλειά του, κατεβαίνει στην πλατεία και μιλάει με τον κόσμο. Με μικρά παιδιά, με ηλικιωμένους, με γυναίκες, έχει κάνει φίλους, τον έχουν αποδεχτεί όλοι εκτός απ τους εθνικοούγκ πατριδοκάπηλους και ο ίδιος φαίνεται ότι είναι ευχαριστημένος από τη ζωή του εδώ. Τον έχω δει να συμμετέχει στα καρναβάλια, προχτές ήταν καλεσμένος επίσημα σε μια κοινωνική εκδήλωση. Εκεί, μαύρος, ξένος, αλλόθρησκος και ίσος με όλους. Δεν ένοιαξαν κανέναν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του.
Θα μου πεις τώρα, το αποκλείεις αυτός ο άνθρωπος να καθαρίσει αύριο καμιά δεκαριά μες την πλατεία? Όχι δεν το αποκλείω, αλλά το ίδιο μπορεί να κάνουμε όλοι μας, έχουμε τις ίδιες πιθανότητες. Οπότε αυτό το επιχείρημα δεν υφίσταται καν. Δεν ισχυρίζομαι ότι ο Ευταχάρ είναι άγιος. Ισχυρίζομαι μόνο ότι προσαρμόστηκε στα τοπικά δεδομένα και τα κατάφερε κόντρα στον πόλεμο που δέχτηκε (και συνεχίζει να δέχεται από κάποιους) από τη μέρα που ήρθε.
Έχω γίνει λίγο πιο αισιόδοξος κοιτώντας την περίπτωση αυτού του ανθρώπου. Μπορεί μέσα στα σκατά που έχει ο καθένας μας στο κεφάλι του να κρύβεται λίγη ανθρωπιά και λίγη δεκτικότητα για ανθρώπους σα τον Ευταχάρ. Εγώ προσωπικά όταν τον βλέπω να αλληλεπιδρά με τους ανθρώπους στην πλατεία του χωριού νιώθω και λίγο περήφανος που είμαι Επανομίτης.
Και φυσικά το παράδειγμα αυτού του ανθρώπου είναι η καλύτερη απάντηση στην ξενοφοβία και το ρατσισμό που για δεκαετίες ολόκληρες καλλιεργήθηκαν από τους πιο επίσημους φορείς αυτού του τόπου. Οπότε δε χρειάζεται να επεκταθώ και να τους κράξω. Το μόνο που απαντώ είναι "κοιτάξτε αυτόν τον άνθρωπο και ίσως καταλάβετε".
Υπάρχουν τέτοια παραδείγματα και σε πολλά άλλα μέρη, τα χω δει στους τόπους που έζησα και ζω. Κανείς δεν αντιλέγει ότι υπάρχουν και κακοποιά στοιχεία ανάμεσα στους μετανάστες. Αλλά ρε αδερφέ, ΄τι μας κάνει εμάς καλύτερους απ αυτούς? Ότι έχουμε τον παρθενώνα και τον καμαρώνουμε? Ή το ότι είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι, ενώ αυτοί είναι προδότες, τουρκαλάδες, μουσουλμάνοι?  Ας μην ανοίξω κι αυτό το θέμα, είναι τεράστιο.

Υ.γ. Κοιτάζοντας τον Ευταχάρ θυμήθηκα την περίπτωση του Σαλή, ενός Αιγύπτιου που έζησε στα Χανιά της Κρήτης πριν κάποιες δεκαετίες. Μπορείτε να δείτε την ιστορία του  εδώ .
carpe diem

Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017

Ρεπορτάζ της ΕΡΤ εκθέτει τον Δήμο Θερμαϊκού για μπαζωμένα ρέματα (βίντεο)

 απ' τον Ακτιβιστή
Ένα δίλεπτο ρεπορτάζ που πραγματοποίησε συνεργείο της ΕΡΤ σε περιοχή κοντά στον υδροβιότοπο της Επανομής "αποκαλύπτει" εστία απόθεσης κλαδεμάτων και ογκωδών απορριμμάτων.
Το θέμα έθεσαν κάτοικοι  που κατήγγειλλαν την απόφραξη  αυτή με μαρτυρία του συνδημότη μας κ Απόστολου Πλαστήρα. Ζητούν διευθέτηση του ρέματος ώστε να διευκολύνονται τα νερά να βρίσκουν διέξοδο προς τη θάλασσα, την τοποθέτηση απαγορευτικής πινακίδας και την δενδροφύτευση κατά μήκος της διαδρομής του ρέματος.
Ο δήμαρχος που ρωτήθηκε σχετικά δεν αρνήθηκε την ύπαρξη σημείων που μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα και διαβεβαιώνει πως γίνεται προσπάθεια διάνοιξής των αλλά αναγνωρίζει πως οι ρυθμοί είναι δυστυχώς αργοί.
Να σημειωθεί πως αν και υπάρχει σχεδιασμός για διευθέτηση των ρεμάτων και έχει διασφαλιστεί η χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ, δεν προβλέπεται πως για τη φετινή φθινοπωρινή περίοδο θα δούμε την εκκίνηση των έργων.
Να επιμείνουμε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα (που αφορά πολλούς δήμους και όχι μόνο τον του Θερμαϊκού) είναι η μη ύπαρξη αδειοδοτημένου χώρου συγκέντρωσης ογκωδών και η μη λειτουργία διαδημοτικού σπαστήρα μεγάλων δυνατοτήτων.
Δείτε το σχετικό ρεπορτάζ:

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Μαλάκες μεν ...αλλά ασφαλείς μαλάκες.

Διαβάζω ότι "...μετά από προσπάθειες της διοίκησης του δήμου Θερμαϊκού και ιδιαίτερα του δημάρχου Γιάννη Μαυρομάτη, εισέρχεται στην τελική ευθεία η ίδρυση Πυροσβεστικού Κλιμακίου στην Επανομή.
Μάλιστα ο κ. Μαυρομάτης εξέδωσε και ανακοίνωση (μες τη καλή χαρά) για να τονίσει ότι από το 2014, με έγγραφα και προσωπικές παρεμβάσεις του στην Περιφερειακή Πυροσβεστική Διοίκηση Κεντρικής Μακεδονίας, ζητούσε την ίδρυση Πυροσβεστικού Κλιμακίου στον δήμο.
Και όπως λέει: έχει πλέον ωριμάσει το θέμα, αφού και με νεότερη παρέμβασή του ο δήμαρχος ενημέρωσε τη Διοίκηση του Πυροσβεστικού Σώματος ότι διαθέτει απόλυτα κατάλληλο χώρο που μπορεί να καλύψει την επιχειρηματική λειτουργία ενός πυροσβεστικού κλιμακίου και πιο συγκεκριμένα ότι διαθέτει χώρο 823 τ.μ. περίπου, που βρίσκεται στη Δημοτική Ενότητα Επανομής, εντός του οποίου υφίσταται κτήριο, εμβαδού 257 τ.μ. περίπου, στο οποίο μέχρι πρότινος στεγαζόταν το Αστυν. Τμήμα Επανομής..." voria.gr

Eις το "όνομα της ασφάλειας", λοιπόν, (αυτό μου θυμίζει τον Ποταμό που έγινε μπουρδέλο "εις το όνομα της ανάπτυξης") καλώς να δεχτούμε την Πυροσβεστική στην Επανομή.
Μπαίνουν όμως κάποια ερωτήματα:
Γιατί να ΧΑΡΑΜΙΣΟΥΜΕ το καλύτερο δημοτικό (ή δημόσιο δεν έχει σημασία) κτίριο με αρκετό περιβάλλοντα χώρο, σε κεντρικότατο σημείο της πόλης, όπως είναι αυτό του πρώην αστυνομικού τμήματος;
Γιατί να ΧΑΡΑΜΙΣΟΥΜΕ το μοναδικό δημοτικό πάρκινγκ, που μέρος του ζητάει η Πυροσβεστική για τα οχήματά της (είναι όρος όπως μαθαίνω) και φυσικά θα το περιφράξει κάπως για να διασφαλίσει την ασφάλεια της περιουσίας της;
Γιατί απορρίφθηκε η παλιά πρόταση που τοποθετούσε το κλιμάκιο στο παλιό Κτηνιατρείο το οποίο σήμερα ρημάζει στην κυριολεξία από εγκατάλειψη;

Δεν υπήρχε άλλο μέρος; Όλα ακατάληλα ήταν; Ή αυτό τους γυάλισε;
Γιατί απορρίφθηκε η επίσης παλιότερη πρόταση που τοποθετούσε τον Παιδικό Σταθμό Επανομής σ' αυτόν το τόσο ταιριαστό γι αυτόν το σκοπό χώρο; (σημειώνω ότι ο Παιδικός στεγάζεται σε ενοικιαζόμενη πρώην αποθήκη με 20-30 τετραγωνικά κήπο).

Πού είναι οι περίφημες διαβουλεύεις με τους πολίτες ή έστω η ενημέρωση του κόσμου που ευαγγελιζόταν ο δήμαρχος;
Γιατί ο πρόεδρος ή οι τοπικοί σύμβουλοι και παρασύμβουλοι δεν εμφανίζονται να πάρουν θέση ανοιχτά για ένα τόσο σοβαρό θέμα;
Μούγκα όλοι. Βολευτήκατε κουφάλες... 
Κι εμείς; Τα "τρώμε" όλα όσα μας προσφέρουν; Τα ανεχόμαστε; Ως πότε;
Και στο κάτω κάτω είναι και αισθητικό το θέμα. Έφυγε η αστυνομία που υποτίθεται πρόσφερε κάτι (έστω και το γνήσιο των υπογραφών) και θα μας έρθουν δυο-τρεις μαντράχαλοι να λιάζονται
στο μπαλκόνι διοργανώνοντας μαραθώνιους τάβλι  και να περιμένουν να πάρει φωτιά καμιά χύτρα ή καμια ξερή αραμιά (έχει ακόμα άραγε;) στα χαντάκια των χωραφόδρομων.
Κι ο δήμαρχος είναι μες τη χαρά του... Μετά την "ιστορική πρωτευουσα", μας φλόμωσε ανάπτυξη στον Ποταμό (κι ας ρημάζουν οι δημοτικές πλαζ στις άλλες δυο παραλίες) και τώρα μας φέρνει Πυροσβεστικό Κλιμάκιο για να αισθανόμαστε ασφαλείς.
Μαλάκες μεν αλλά ασφαλείς μαλάκες. 


ΥΓ προτείνω, μετά τα εγκαίνια του ...κλιμακίου, να κάψουμε την κοινότητα (έτσι κι αλλιώς άχρηστη είναι κι αυτή κι ο πρόεδρος μαριονέτα-φάντασμα που έχουμε) για να δώσουμε αντικείμενο στους πυροσβέστες να τους κάνουμε κι ένα τεστ ντράιβ.
καληνύχτα για άλλη μια φορά Επανομή

Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

Φήμαι πως οι τοπικοί καποδίστριαι συζητούσι αναμετάξυ τσι
την ψήφιξης υπερνόμου δια παραχώρηξης των καμπενέδων και κρεββατοκάμαρων όλων τον πολετών σε ακτίς δύο χελιομέτρων απέ τας ακτάς εις πιχρειρηματίας δια την θερινήν περίοδον δεν έχουσι πάρει επιβεβαία
απέ πίσημα χειλάκια
η μόνη δήλωξης που έσκασε μύτην ειν:
"είναι πολλά τα σκατά και τα καυλιά των επισκεπτών συμπολίται που απαιτούν κάλυψη των αναγκών τσι κατά της επέλαξη τους την θερινήν
το ποσό ενοικίαξης των χεστρών και κρεββατιών σας θα κάλυπτε τα έξοδα παρτίσματος ούλων των τοπικών καποδιστρίων
ως γνωστόν ειν οι αρχηγοί και δεν θα βάζουν απ την τσέπη τους για να διατηρούν το ίματζ τους υψηλά
μηδέ θα καλύπτουσι από μόνοι τσι τα έξοδα χαλάρωσης τους μετά από κοπιώδεις αγώνες προς χάρην των πολιτών τσι
επαρατηρήθει μετά απ αυτό πτήση από σμήνη λευκών αγνών περιστερίων προς τους παραθαλλάσιους δήμους
που έκραζαν ω του θαύματος
"η ανάπτυξης τσι περιοχής περνά κατά πρώτον απέ τσι πιχειρηματίαι εν βουλγαρία έχονδας έδραν κι κατά δεύτερον απ τα μπατζανακοξαδερφογκομενοπιπάκια
δόξα εν υψίστη κερδοφορία"
αυτό απέ μόνον του εκατεγράφει ως θαύμα θαυμάτων
λαλεί πουλί παραχωρεί η δημοτική αρχή
ως λέει η παροιμία

15 Υοτα Ναkου

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

ΤΡΙΤΗ 22/8 & ΤΡΙΤΗ 29/8.......... Μια κιθάρα και 2 φωνές

Το Κρητικό μουσικό ταξίδι με τις υπέροχες μελωδίες μεγάλων Κρητών Καλλιτεχνών συνεχίζεται για 2η φορά στον υπέροχο χώρο της Taverna Athos (Νεα Ηράκλεια - Χαλκιδικής) με την κιθάρα και τη φωνή του Νίκου Τσακνάκη και τη φωνή του Γιωργου Σφακιανακη ......
ΤΡΙΤΗ 22/8 & ΤΡΙΤΗ 29/8.......... Μια κιθάρα και 2 φωνές για μια μοναδική βραδιά που συνδυάζει ο υπέροχος χώρος και οι μοναδικές μελωδίες της Κρήτης............

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

Δεν είχαμε διακοπές
ωσάν πότζαμι τα καλαμπούκια κάναμι μπάνια δίπλα στ θάλασσα
τριάντα μπάνια για να μη μας τσακώσ' μυγδαλές του χμώνα
ούτε αντηλιακά ούτε ξαπλώστρες
ένα τσιαρδάκι' απου καλάμια στου χουράφι'
στου τσίγκινου μέσα αυγά βραστά, τυρί, ντουμάτα, ψουμί
και του πλαστικό μι του νιρό βουτηγμένο στμπάρα κατ απ τμπουμόνα
πλαλούσαμι στς λάσπις ανάμισα στς σειρές πτα καλαμπούκια μι τ αλάτι απάνου μας να μας ψήσει νάμαστι γιροί του χμώνα
πασαλείβουμασταν μι τσίλιαρ' να μη μας τζμπούν τα κνούπια
κι του καρπούζ' κρύου, κριτσιαντό, μες του νιρό που πότζαμι
μην ακούσω λέξη ρε
για λαύρα καλοκαίρια παστωμένα σε προστασίες και χυμένα σε ξαπλώστρες τίγκα στην δηθενιά του βοκέσιον ιν γκρις
ουστ ρε
ημιμόνιμα ξεπατικωτήρια
ουστ

 Yota Nakou

έχει καταντήσει αηδία η μαλακία των ασυνείδητων οδηγών από και προς Μασούτη και LIDL

άλλη μια σύγκρουση δυο αυτοκινήτων, "ευτυχώς" χωρίς να τραυματιστεί κανένας την Παρασκευή το απόγευμα μπροστά στο Μασούτη. Ευτυχώς για τον άτυχο οδηγό που δεν έφταιγε, δυστυχώς για τον/την ασυνείδητο/η που σίγουρα επανειλλημένα έχει κάνει την παρανομία.
επίσης, δυστυχώς, γιατί δεν υπάρχει σωτηρία σε τούτον τον τόπο απ' τους μαλάκες, οι οποίοι κατά ένα περίεργο τρόπο αυξάνονται και ...πληθύνονται!


οι φωτογραφίες του Παναγιώτη Παπαρούνη

Περί παρελάσεων… o λόγος (για βλάκες και μη)



Γράφει ο Ιωάννης Ιωσηφίδης*
Η συζήτηση που άνοιξε με την υπουργική απόφαση για τον ορισμό του σημαιοφόρου πολύ μεγάλη.
Ως εκπαιδευτικός που έχω πάρα πολλές φορές καθορίσει με τη βαθμολογία τον εκάστοτε σημαιοφόρο, ως κάτοχος μεταπτυχιακού με αντικείμενο την αξιολόγηση στην εκπαίδευση, ως Κοινωνικός Λειτουργός που επί χρόνια υλοποιώ προγράμματα ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για τη διαφορετικότητα στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση και ως παρελθόντων ετών σημαιοφόρος, έχω να παραθέσω τα εξής:
1) Καταρχήν, η μαθητική παρέλαση είναι μια τελείως αντιπαιδαγωγική διαδικασία. Το στρατιωτικού τύπου βήμα (τελείως ξένο προς τον τρόπο βάδισης παιδιών και ακατανόητο για την ψυχοσύνθεσή τους), η κατά ύψος και ικανότητα «σωστού» βαδίσματος επιλογή των «καταλληλότερων» για παρέλαση (οι «ατσούμπαλοι» αποκλείονται ως μη επαρκείς, πόσα τέτοια παραδείγματα βλέπω κάθε χρόνο, με μαθητές που δεν μπορούν ρε αδερφέ να συντονιστούν με την σφυρίχτρα του γυμναστή), ο κατά φύλο διαχωρισμό των μαθητών σε ομάδες, η σεξιστική επιλογή να περνάνε πάντα πρώτα τα αγόρια και μετά τα κορίτσια στην όλη πορεία, η ομοιόμορφη και αυστηρά προκαθορισμένη επιλογή ενδυμασίας που καταπατάει το δικαίωμα στη διαφορετικότητα και στην προσωπική αισθητική, η εικόνα μικρομέγαλων, εν δυνάμη μελλοντικών στρατιωτών, που θα τιμήσουν με πειθαρχία την πατρίδα, δεν συνάδει με τον ρόλο και το παιδαγωγικό σκοπό του σχολείου. Αυτή είναι δουλειά των στρατιωτικών σωμάτων, τα οποία αποτελούνται από ενήλικες  και τα οποία παρελαύνουν με όπλα. Δεν χρειάζεται τα παιδιά να μιμούνται  τέτοιου είδους συμπεριφορές. Βέβαια παίζει ρόλο και σε ποια παιδαγωγική κατεύθυνση τοποθετείται κανείς… Προσωπικά ως οπαδός της παιδαγωγικής της ειρήνης  (αναζητήστε σχετική βιβλιογραφία στο διαδίκτυο και στις πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες) δεν μπορώ να αποδεχτώ έναν θεσμό όπως αυτόν της παρέλασης, ο οποίος δημιουργεί κατηγοριοποιήσεις και αποκλεισμούς, όπως τους παραπάνω που περιέγραψα.
2) Η παράδοση της σημαίας στον πρώτο μαθητή: Ας πούμε ότι αποδεχόμαστε την παραπάνω αντιπαιδαγωγική διαδικασία. Τι συμβολίσει λοιπόν η παρέλαση? Ένα άγημα νέων που όταν τους χρειαστεί το έθνος θα το τιμήσουν με την αυτοθυσία τους. Γι αυτό εξάλλου και οι μαθητές προηγούνται των στρατιωτικών σωμάτων.